Jomtien Beach: Pattaya's Quieter Six Kilometres of Sand
Jomtien Beach: Pattaya's Quieter Six Kilometres of Sand
Every visitor to Pattaya finds the beach in the middle of town first — the famous curve of Pattaya Beach, with its speedboats, its promenade and its non-stop hum. Fewer find the beach that local residents, long-stay visitors and Bangkok families actually use, and it is only ten minutes away. Go south, over the green shoulder of Pratumnak Hill, and the city exhales. The towers thin out, the road calms down, and a long, straight, tree-lined beach opens up and runs for about six kilometres toward the horizon. That is Jomtien.
Jomtien Beach — Hat Jomtien in Thai, sometimes spelled Chom Tian on road signs — is Pattaya's second beach, and for many people it is the better one. The sand is wider than in the centre, the water is generally calmer and cleaner for swimming, the sunsets face straight out over the Gulf of Thailand toward Koh Larn, and the whole strip has a lived-in, unhurried feel that central Pattaya never quite manages. This guide walks the beach from end to end: Dongtan at the northern tip, the busy middle around the night market, the quieter south toward Na Jomtien, where to swim, where to eat, what a long stay here looks like, and how to get here from Bangkok and from central Pattaya. If our first-timer's guide to Pattaya gave you the whole city in one picture, this is the deep dive into its most liveable corner.
Where Jomtien Is, and Why It Feels Different
Jomtien sits immediately south of Pattaya city, in Bang Lamung district, Chonburi province. Pratumnak Hill — the wooded headland topped by the Big Buddha at Wat Phra Yai and the Pattaya viewpoint — is the wall between the two worlds. North of the hill is Pattaya Bay: compact, loud and vertical. South of it, Jomtien unrolls in a long straight line, backed by one beach road, a second road a block inland, and row after row of condominiums, small hotels, cafés and shophouses that serve the people who live here as much as the people who visit.
That resident population is the key to Jomtien's character. Central Pattaya runs on tourism; Jomtien runs on a mixture of tourism and everyday life. In the morning you will share the promenade with Thai grandparents doing their exercises, European retirees on their daily walk, and school-run traffic at the inland markets. By midday the beach fills with Bangkok families down for the weekend, deckchairs under the casuarina trees, and vendors selling grilled chicken and papaya salad. In the evening, office workers from across the eastern seaboard join everyone else for a sunset swim and dinner at the night market. It is a beach that belongs to a town, not just to a resort — and that is exactly why long-stay visitors love it.
The geography is simple. Jomtien Beach Road runs the full length of the sand, with numbered sois running inland. Thappraya Road comes over the hill from Pattaya to the northern gateway near Dongtan Beach. Thepprasit Road cuts inland from mid-beach toward Sukhumvit Road. And Jomtien Second Road, a block back from the sea, holds the supermarkets, pharmacies, laundries and condo towers of daily life. Learn those roads and you can navigate Jomtien blindfolded.
Pattaya Condo — Book Direct & Save 20% at phvcondo.com/pattaya
The Beach, Stretch by Stretch
Six kilometres is a long beach, and Jomtien is not the same place at one end as it is at the other. Walking it in sections is the best way to understand it.
Dongtan Beach, the northern end. The first stretch below Pratumnak Hill is known as Dongtan — the name means a grove of sugar palms, and the shore here is still shaded by palms and casuarina trees. A paved promenade runs along the sand, the beach road here is quiet and partly closed to through traffic during the day, and the atmosphere is the gentlest on the whole strip. Dongtan has a long-established, relaxed beach scene with rows of umbrellas and loungers, friendly beach bars, and a well-known welcome for everyone — it is famously one of Thailand's most easy-going gay-friendly beaches, thoroughly mixed in practice. The Rabbit Resort end of Dongtan, with its gardens running down toward the sand, shows the low-rise, leafy Jomtien that existed before the condo towers.
Jomtien Beach — Photo: Harsha K R, via Wikimedia Commons
The central stretch. From around Soi 5 to Soi 12 or so, Jomtien is at its most complete: the widest choice of beach restaurants, the night market on the inland side of Beach Road, massage shops, convenience stores, and the immigration office — Chonburi Immigration sits on Soi 5, which is why so many long-stay visitors base themselves within walking distance. The sand here is broad, the swimming zones are marked, and this is where most first-time Jomtien visitors end up staying, because everything they need is on one flat, walkable grid.
The southern stretch and Na Jomtien. Keep walking south and the beach slowly sheds the town. The towers give way to smaller hotels, seafood restaurants and open sand, the deckchair rows thin out, and by the time the road bends toward Na Jomtien you are in a quieter, almost suburban seaside — popular with Thai families on weekends, kite-surfers when the wind is up, and anyone who wants the Jomtien sea without the Jomtien bustle. The far south also puts you closest to some of the area's family attractions, including the Pattaya Floating Market further inland and the gardens and shows around Sattahip road.
Swimming, Watersports and a Proper Beach Day
Let's be honest about the water, because Jomtien deserves honesty rather than brochure talk. This is the Gulf of Thailand off a working city coast, not the glass-clear Andaman. On a calm dry-season morning the sea at Jomtien is green-blue, warm and genuinely pleasant for swimming, and the city has spent years improving the wastewater systems that once let both of Pattaya's bays down. After heavy rain, or during rough monsoon spells, the water clouds up and debris can wash in — on those days, sensible people swim in the condo pool and keep the beach for walking. For guaranteed clear water and white sand, the answer is the same one we give for central Pattaya: the 30-baht ferry to Koh Larn, where the island beaches are a different class altogether. Jomtien is your everyday beach; Koh Larn is your postcard day.
Jomtien Beach at sunset — Photo: Slyronit, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
For an everyday beach, though, Jomtien is superbly set up. Deckchairs and umbrellas rent for a typical small daily fee — often in the region of 50 to 100 baht, and sometimes waived or folded in if you order food and drinks from the chair operator, which is the local way of doing it. Order grilled prawns, som tam and a cold drink without leaving your chair, and a Jomtien beach day costs less than lunch in most resort towns. Designated swimming areas are roped off away from the jet-ski lanes; stay inside them, and heed any red flags or jellyfish warnings posted on rough or post-storm days — box jellyfish are rare here but the signs exist for a reason, and vinegar stations on Thai beaches are the standard first aid.
Watersports concentrate along Jomtien, especially toward the south: jet skis, banana boats, parasailing, windsurfing and a small but real kite-surfing scene in the breezier months. Jomtien also hosts serious sport — jet-ski racing up to world-cup level, and beach volleyball and football tournaments through the cool season. One piece of advice that never changes in Pattaya: if you hire a jet ski, agree the price in writing, photograph the machine from every angle before you ride, and stay in the marked area. Do that, and the old damage-dispute stories simply do not apply to you.
The best hours are the edges of the day. Come at seven in the morning and the beach belongs to walkers, runners on the promenade, and fishermen bringing small boats in. Come at five in the afternoon and the whole strip turns gold — Jomtien faces west-southwest, the sun drops into the Gulf roughly behind Koh Larn, and the sunset swim followed by dinner is the daily ritual that structures life here. Build your day around those two windows and spend the hot middle in the shade, and you are doing Jomtien exactly as the residents do.
Eating in Jomtien: Beach Road, the Night Market and Rompho
Nobody goes hungry in Jomtien, and eating here is more local and better value than in the centre — one of the practical reasons long stays work so well. Along Beach Road the pattern repeats for six kilometres: seafood restaurants with the day's catch on ice, Thai kitchens serving the workers and residents inland, and a sprinkling of European, Russian, Scandinavian and Indian places reflecting the neighbourhoods that have adopted Jomtien over the years. A beachside seafood dinner — a whole steamed fish with lime, a plate of grilled prawns, morning glory and rice — remains one of the reasonable pleasures of the eastern seaboard; check the per-weight price on the menu before ordering, as everywhere in Thailand.
The headline act is the Jomtien Night Market, on the inland side of Beach Road around Soi 8–9, open in the evenings, roughly 5 PM to 11 PM. It is a compact, friendly grid of food stalls, smoothie stands, grilled seafood, fried snacks, clothes and souvenirs — smaller and calmer than the big markets across the hill, and perfectly sized for a nightly wander if you are staying on the beach road. Pad thai, pork skewers, mango sticky rice and a fruit shake, eaten at a plastic table with the sea fifty metres away: that is a Jomtien evening in one sentence.
Locals will point you a few hundred metres inland instead, to Rompho Market, near where Thepprasit Road meets Thappraya Road at the northern end of Jomtien. Rompho is a working Thai market — fresh produce, a wet market in the morning, and in the evening a covered food area and drinking yard where the prices are neighbourhood prices and the flavours are unadjusted. Go there for breakfast noodles, for fruit by the kilo, and to see the Jomtien that feeds itself. And on Friday, Saturday and Sunday evenings, the huge Thepprasit Night Market, a short ride inland along Thepprasit Road toward Sukhumvit, is one of the biggest markets in the Pattaya area — hundreds of stalls of food, clothes and everything else, and a fine Friday-night plan from a Jomtien base.
Staying in Jomtien: Short Breaks and Long Stays
Jomtien covers the full range of stays. For a weekend from Bangkok there are beach hotels at every level along Beach Road, from simple guesthouses a soi inland to full resorts with pools at the southern end. For a week or two, serviced apartments and condo-hotels give you a kitchenette and a laundry without hotel prices. And for a month or a season — the stay Jomtien is really built for — the condo towers along Second Road and the sois are the story: studios and one-bedrooms with pools, gyms and sea views at monthly rents that run well below comparable buildings in Bangkok or Phuket. Typical monthly rents vary widely with season, floor and view, so treat any figure as a starting point, view in person where you can, and remember that electricity billing is the detail to ask about before signing anything here — per-unit rates differ between buildings and matter over a month.
View over Jomtien from Pattaya Park Tower — Photo: zhaffsky, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons
Daily life is why people extend. The supermarkets and Thai fresh markets cover ordinary shopping without a trip to the big malls; the pharmacies, clinics and the short hop to Pattaya's hospitals cover health; the immigration office on Soi 5 makes the bureaucratic side of a long stay unusually painless — extensions and 90-day reports handled in your own neighbourhood. Add the baht buses, a beach at the end of the street, and a cost base far below a month in the capital, and the crowds of Scandinavians, Russians, Britons and Bangkok Thais who winter here stop being a surprise. Jomtien is not a place people visit once; it is a place people adopt.
Getting There and Getting Around
From Bangkok, Jomtien is as easy as Pattaya itself. Buses from Suvarnabhumi Airport and from the city's bus terminals run to Pattaya through the day; some services continue toward Jomtien or drop on Sukhumvit Road, from where a baht bus or a Bolt or Grab car finishes the trip. By private car or taxi the motorway run is typically one and a half to two hours, longer on Friday afternoons and holiday weekends when Bangkok empties toward the sea. U-Tapao Airport, about 45 minutes south, adds flights from a growing list of Thai and regional cities.
Within Jomtien, the dark-blue baht buses — the songthaews that loop Beach Road, Second Road, Thappraya and up to central Pattaya — are the transport system. On the set routes the typical fare is around 10 baht per person: hop on, ride, press the buzzer, pay the driver when you step down. The same buses run over the hill to Pattaya Beach Road and Walking Street in about ten to fifteen minutes, which is the whole trick of a Jomtien base — the quiet beach to live on, and the full noise of Pattaya one short ride away whenever you actually want it. For anything off-route, agree the charter price before you ride, and keep Bolt and Grab on your phone for late nights and supermarket runs.
Weather and the Best Months for Jomtien
Jomtien shares Pattaya's forgiving climate — one of the drier corners of Thailand's coast. The cool, dry months from November to February are the prime window: warm days, lower humidity, the calmest seas and the best sunsets. March to May turns hot, often 33–35°C, but the sea usually stays swimmable and the beach routine simply shifts earlier and later in the day. The rainy season, roughly June to October, is gentler here than on the Andaman coast — expect heavy showers that clear rather than day-long rain, lower prices, thinner crowds, and the occasional rough day when the Koh Larn ferries pause and the swimming flags come out. The live Pattaya weather widget at the end of this post shows today's conditions; check it before planning a boat day, and remember that on this coast a grey morning very often burns off by lunch.
Jomtien or Central Pattaya: Which Base?
It comes down to what your evenings and mornings look like. Choose central Pattaya if your trip is short, nightlife-led, and built around Walking Street, the big malls and being in the middle of everything at midnight. Choose Jomtien if your trip is built around mornings — swims, walks, markets, work from a condo balcony — with the option of the centre when you want it. Families almost always land happier in Jomtien: calmer water, wider sand, easier parking, earlier nights. Long-stay visitors land here for the rents, the immigration office and the everyday life. And plenty of people split the difference the local way: live in Jomtien, play in Pattaya, and let the baht bus be the border between the two.
Our Verdict
Jomtien is the Pattaya we would hand to a friend who said they wanted the real, liveable version of this coast. It is not the prettiest beach in Thailand and it does not pretend to be. It is six kilometres of warm sea, shade trees, honest markets and condo balconies, ten minutes from a big city's full machinery and a short ferry ride from an island that supplies the postcard shots. Come for a weekend and it is an easy beach break. Come for a month and it becomes something rarer — a neighbourhood. Either way, walk the whole beach once, from Dongtan's palms to the quiet southern sand, at about five in the afternoon. By the time the sun drops behind Koh Larn, you will understand Jomtien completely.
— ภาษาไทย —
หาดจอมเทียน: หาดทรายหกกิโลเมตรที่เงียบกว่าของพัทยา
นักท่องเที่ยวที่มาพัทยาทุกคนจะเจอชายหาดใจกลางเมืองก่อนเสมอ นั่นคือโค้งหาดพัทยาอันโด่งดัง ทั้งเรือเร็ว ทางเดินเลียบหาด และเสียงคึกคักที่ไม่มีวันหยุด แต่มีน้อยคนที่จะเจอชายหาดที่คนท้องถิ่น ผู้พักระยะยาว และครอบครัวจากกรุงเทพฯ ใช้กันจริง ๆ ทั้งที่อยู่ห่างไปเพียงสิบนาทีเท่านั้นเอง เพียงมุ่งลงใต้ ข้ามไหล่เขาเขียวของเขาพระตำหนัก เมืองทั้งเมืองก็เหมือนถอนหายใจ อาคารสูงเริ่มบางตา ถนนสงบลง และชายหาดยาวตรงที่ร่มรื่นด้วยต้นไม้ก็เปิดออกและทอดยาวราวหกกิโลเมตรไปจนสุดสายตา นั่นคือจอมเทียน
หาดจอมเทียน หรือที่ป้ายถนนบางแห่งสะกดว่า "จอมเทียน" แบบเก่า คือชายหาดที่สองของพัทยา และสำหรับหลายคน มันคือหาดที่ดีกว่า ทรายกว้างกว่าหาดใจกลางเมือง น้ำทะเลโดยทั่วไปสงบกว่าและสะอาดกว่าเหมาะกับการว่ายน้ำ พระอาทิตย์ตกหันหน้าออกสู่อ่าวไทยตรงไปยังเกาะล้าน และตลอดแนวชายหาดมีบรรยากาศของการใช้ชีวิตจริงที่ผ่อนคลาย ซึ่งพัทยากลางไม่เคยทำได้ คู่มือนี้จะพาเดินชายหาดตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่ดงตาลที่ปลายด้านเหนือ ย่านกลางหาดรอบตลาดกลางคืน ไปจนถึงด้านใต้ที่เงียบกว่าทางนาจอมเทียน ว่าควรว่ายน้ำตรงไหน กินอะไรที่ไหน การพักระยะยาวที่นี่เป็นอย่างไร และเดินทางมาจากกรุงเทพฯ และจากพัทยากลางได้อย่างไร หากคู่มือพัทยาสำหรับผู้มาครั้งแรกของเราให้ภาพรวมของเมืองทั้งเมืองในภาพเดียว บทความนี้คือการเจาะลึกย่านที่น่าอยู่ที่สุดของเมือง
จอมเทียนอยู่ที่ไหน และทำไมบรรยากาศจึงต่างออกไป
จอมเทียนตั้งอยู่ติดกับตัวเมืองพัทยาทางด้านใต้ ในอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เขาพระตำหนัก ซึ่งเป็นเนินเขาร่มไม้ที่เป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปใหญ่ที่วัดพระใหญ่และจุดชมวิวพัทยา คือกำแพงที่กั้นสองโลกออกจากกัน ทางเหนือของเขาคืออ่าวพัทยา ที่กะทัดรัด เสียงดัง และเต็มไปด้วยอาคารสูง ส่วนทางใต้ จอมเทียนทอดตัวเป็นเส้นตรงยาว มีถนนเลียบหาดหนึ่งสาย ถนนสายสองอยู่ลึกเข้าไปหนึ่งช่วงตึก และคอนโดมิเนียม โรงแรมเล็ก ๆ คาเฟ่ และตึกแถวเรียงรายที่ให้บริการทั้งคนที่อาศัยอยู่ที่นี่และคนที่มาเที่ยว
ประชากรที่อาศัยอยู่จริงนี่แหละคือกุญแจของตัวตนจอมเทียน พัทยากลางขับเคลื่อนด้วยการท่องเที่ยว ส่วนจอมเทียนขับเคลื่อนด้วยส่วนผสมของการท่องเที่ยวและชีวิตประจำวัน ในตอนเช้าคุณจะได้ใช้ทางเดินเลียบหาดร่วมกับคุณตาคุณยายชาวไทยที่มาออกกำลังกาย ชาวยุโรปวัยเกษียณที่เดินออกกำลังเป็นประจำทุกวัน และรถรับส่งนักเรียนที่ตลาดด้านใน พอถึงเที่ยง ชายหาดก็เต็มไปด้วยครอบครัวจากกรุงเทพฯ ที่ลงมาเที่ยวสุดสัปดาห์ เก้าอี้ผ้าใบใต้ต้นสนทะเล และพ่อค้าแม่ค้าที่ขายไก่ย่างกับส้มตำ พอถึงตอนเย็น คนทำงานจากทั่วฝั่งทะเลตะวันออกก็มาร่วมวงว่ายน้ำชมพระอาทิตย์ตกและกินมื้อเย็นที่ตลาดกลางคืน นี่คือชายหาดที่เป็นของเมืองเมืองหนึ่ง ไม่ใช่แค่ของรีสอร์ต และนั่นคือเหตุผลที่ผู้พักระยะยาวรักที่นี่
ภูมิศาสตร์ของที่นี่เรียนรู้ได้ภายในวันเดียว ถนนเลียบหาดจอมเทียนวิ่งตลอดแนวชายหาด โดยมีซอยเลขต่าง ๆ แยกเข้าไปด้านใน ถนนทัพพระยาลงมาจากเขาพระตำหนักจากพัทยาและกลายเป็นประตูทางเหนือใกล้หาดดงตาล ถนนเทพประสิทธิ์ตัดเข้าไปด้านในจากช่วงกลางของหาดมุ่งสู่ถนนสุขุมวิท โดยมีตลาดกลางคืนสุดสัปดาห์ขนาดใหญ่อยู่ที่หัวมุม ส่วนถนนจอมเทียนสายสอง ซึ่งอยู่ห่างจากทะเลหนึ่งช่วงตึก คือที่ตั้งของซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านขายยา ร้านซักรีด และคอนโดของชีวิตประจำวันส่วนใหญ่ จำถนนสามสายนี้ได้ คุณก็เดินทางในจอมเทียนได้แม้หลับตา
ชายหาด ทีละช่วง ทีละช่วง
หกกิโลเมตรเป็นชายหาดที่ยาว และจอมเทียนที่ปลายด้านหนึ่งไม่เหมือนจอมเทียนที่อีกปลายหนึ่ง การเดินสำรวจทีละช่วงคือวิธีที่ดีที่สุดในการทำความเข้าใจที่นี่
หาดดงตาล ปลายด้านเหนือ ช่วงแรกใต้เขาพระตำหนักรู้จักกันในชื่อดงตาล ชื่อนี้หมายถึงดงต้นตาล และชายฝั่งช่วงนี้ยังคงร่มรื่นด้วยต้นตาลและต้นสนทะเล มีทางเดินปูพื้นวิ่งเลียบชายหาด ถนนเลียบหาดช่วงนี้เงียบและบางส่วนปิดไม่ให้รถวิ่งผ่านในตอนกลางวัน บรรยากาศจึงนุ่มนวลที่สุดตลอดทั้งแนว ดงตาลมีบรรยากาศชายหาดที่ผ่อนคลายมายาวนาน ทั้งร่มและเตียงผ้าใบเรียงราย บาร์ชายหาดเป็นกันเอง และการต้อนรับทุกคนอย่างอบอุ่นที่มีชื่อเสียง ที่นี่เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นหนึ่งในชายหาดที่เป็นมิตรที่สุดของไทยสำหรับทุกคน และในทางปฏิบัติก็ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน ส่วนปลายหาดด้านรีสอร์ตแรบบิท ที่มีสวนทอดยาวลงสู่ชายหาด แสดงให้เห็นจอมเทียนยุคอาคารเตี้ยและร่มไม้ ก่อนยุคคอนโดสูงจะมาถึง
ช่วงกลางหาด ตั้งแต่ราวซอย 5 ถึงซอย 12 จอมเทียนสมบูรณ์ที่สุด ทั้งร้านอาหารชายหาดที่มีให้เลือกมากที่สุด ตลาดกลางคืนฝั่งด้านในของถนนเลียบหาด ร้านนวด ร้านสะดวกซื้อ และสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง โดยตรวจคนเข้าเมืองชลบุรีตั้งอยู่ที่ซอย 5 ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้พักระยะยาวจำนวนมากจึงเลือกพักในระยะเดินถึง ทรายช่วงนี้กว้าง เขตว่ายน้ำมีเครื่องหมายชัดเจน และนี่คือจุดที่ผู้มาเยือนจอมเทียนครั้งแรกส่วนใหญ่ลงเอยด้วยการพักอยู่ เพราะทุกสิ่งที่ต้องการอยู่บนตารางถนนที่ราบเรียบและเดินได้สะดวก
ช่วงด้านใต้และนาจอมเทียน เดินต่อไปทางใต้ ชายหาดจะค่อย ๆ หลุดจากตัวเมือง อาคารสูงเปลี่ยนเป็นโรงแรมเล็ก ๆ ร้านอาหารทะเล และหาดทรายโล่ง แถวเตียงผ้าใบบางตาลง และเมื่อถนนโค้งเข้าสู่นาจอมเทียน คุณจะอยู่ในบรรยากาศชายทะเลที่เงียบกว่า เกือบเป็นชานเมือง เป็นที่นิยมของครอบครัวชาวไทยในวันหยุดสุดสัปดาห์ นักเล่นไคท์เซิร์ฟเมื่อลมดี และใครก็ตามที่ต้องการทะเลจอมเทียนโดยไม่ต้องเจอความคึกคักของจอมเทียน ด้านใต้สุดยังอยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยวสำหรับครอบครัวของย่านนี้มากที่สุด รวมถึงตลาดน้ำพัทยาที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน และสวนกับการแสดงต่าง ๆ แถวถนนไปสัตหีบ
ว่ายน้ำ กีฬาทางน้ำ และวันพักผ่อนริมทะเลอย่างแท้จริง
มาพูดกันตรง ๆ เรื่องน้ำทะเล เพราะจอมเทียนสมควรได้รับคำพูดที่ซื่อสัตย์มากกว่าโบรชัวร์ นี่คืออ่าวไทยนอกชายฝั่งเมืองที่ยังมีการทำงานจริง ไม่ใช่อันดามันที่ใสเหมือนแก้ว ในเช้าวันที่ทะเลสงบของฤดูแล้ง น้ำทะเลที่จอมเทียนเป็นสีเขียวอมฟ้า อุ่น และน่าว่ายน้ำอย่างแท้จริง และเมืองได้ใช้เวลาหลายปีในการปรับปรุงระบบน้ำเสียที่เคยทำให้อ่าวทั้งสองของพัทยาเสียชื่อ แต่หลังฝนตกหนัก หรือในช่วงมรสุมที่คลื่นแรง น้ำจะขุ่นขึ้นและเศษขยะอาจถูกพัดเข้ามา ในวันเหล่านั้น คนที่รู้ดีจะว่ายน้ำในสระของคอนโดและเก็บชายหาดไว้สำหรับเดินเล่น ส่วนน้ำใสและทรายขาวที่รับประกันได้ คำตอบก็เหมือนที่เราให้สำหรับพัทยากลาง นั่นคือเรือเฟอร์รี่ 30 บาทไปเกาะล้าน ที่ซึ่งหาดบนเกาะอยู่ในอีกระดับหนึ่งเลย จอมเทียนคือชายหาดประจำวันของคุณ ส่วนเกาะล้านคือวันพักผ่อนระดับโปสการ์ด
แต่สำหรับชายหาดประจำวัน จอมเทียนจัดเตรียมทุกอย่างไว้อย่างดีเยี่ยม เตียงผ้าใบและร่มให้เช่าในราคาต่อวันเพียงเล็กน้อย โดยทั่วไปราว 50 ถึง 100 บาท และบางครั้งก็ไม่คิดหรือรวมไปเลยหากคุณสั่งอาหารและเครื่องดื่มจากผู้ประกอบการเตียง ซึ่งเป็นวิธีทำกันแบบท้องถิ่น สั่งกุ้งเผา ส้มตำ และเครื่องดื่มเย็น ๆ โดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ แล้ววันพักผ่อนริมทะเลที่จอมเทียนก็มีค่าใช้จ่ายน้อยกว่ามื้อกลางวันในเมืองรีสอร์ตส่วนใหญ่ เขตว่ายน้ำที่กำหนดไว้มีทุ่นกั้นแยกจากเส้นทางเจ็ตสกี จงอยู่ภายในเขตเหล่านั้น และใส่ใจธงแดงหรือคำเตือนแมงกะพรุนที่ติดไว้ในวันที่คลื่นแรงหรือหลังพายุ แมงกะพรุนกล่องพบได้ยากที่นี่ แต่ป้ายเตือนมีไว้ด้วยเหตุผล และการปฐมพยาบาลมาตรฐานตามชายหาดไทยคือน้ำส้มสายชู
กีฬาทางน้ำกระจุกตัวตลอดแนวจอมเทียน โดยเฉพาะทางด้านใต้ ทั้งเจ็ตสกี บานาน่าโบ๊ท พาราเซลลิ่งหลังเรือเร็ว วินด์เซิร์ฟ และกลุ่มนักเล่นไคท์เซิร์ฟกลุ่มเล็ก ๆ แต่มีอยู่จริงในเดือนที่ลมดี จอมเทียนยังเป็นเจ้าภาพกีฬาระดับจริงจัง ชายหาดแห่งนี้ผูกพันกับการแข่งเจ็ตสกีถึงระดับเวิลด์คัพมายาวนาน และยังมีทัวร์นาเมนต์วอลเลย์บอลชายหาดและฟุตบอลชายหาดปรากฏบนผืนทรายตลอดฤดูหนาว คำแนะนำหนึ่งข้อที่ไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าที่ไหนในพัทยา หากคุณเช่าเจ็ตสกี ให้ตกลงราคาเป็นลายลักษณ์อักษร ถ่ายรูปเครื่องจากทุกมุมก่อนขี่ และอยู่ภายในพื้นที่ที่กำหนด ทำแบบนั้น เรื่องราวข้อพิพาทเรื่องความเสียหายเก่า ๆ ก็จะไม่เกิดขึ้นกับคุณเลย
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือหัวและท้ายของวัน มาตอนเจ็ดโมงเช้า ชายหาดจะเป็นของนักเดิน นักวิ่งบนทางเดินเลียบหาด และชาวประมงที่นำเรือเล็กเข้าฝั่ง มาตอนห้าโมงเย็น ทั้งแนวชายหาดจะเปลี่ยนเป็นสีทอง จอมเทียนหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ พระอาทิตย์ลับขอบอ่าวไทยลงไปราว ๆ หลังเกาะล้าน และการว่ายน้ำชมพระอาทิตย์ตกตามด้วยมื้อเย็นคือพิธีกรรมประจำวันที่จัดโครงสร้างชีวิตที่นี่ จัดวันของคุณรอบสองช่วงเวลานี้ และใช้ช่วงกลางวันที่ร้อนอยู่ใต้ร่มเงา แล้วคุณก็กำลังใช้จอมเทียนอย่างที่คนที่นี่ใช้กันพอดี
กินที่จอมเทียน: ถนนเลียบหาด ตลาดกลางคืน และตลาดร่มโพธิ์
ไม่มีใครอดอยากที่จอมเทียน และการกินที่นี่ราคาถูกกว่าและเป็นท้องถิ่นกว่าที่ใจกลางเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลเชิงปฏิบัติว่าทำไมการพักระยะยาวจึงคุ้มค่านัก ตลอดถนนเลียบหาด แบบแผนเดิมซ้ำไปตลอดหกกิโลเมตร ร้านอาหารทะเลที่มีผลผลิตของวันวางบนน้ำแข็ง ร้านอาหารไทยที่เสิร์ฟคนทำงานและคนอาศัยด้านใน และร้านอาหารยุโรป รัสเซีย สแกนดิเนเวีย และอินเดียประปราย สะท้อนชุมชนต่าง ๆ ที่รับจอมเทียนเป็นบ้านตลอดหลายปีที่ผ่านมา มื้อเย็นอาหารทะเลริมทะเล ทั้งปลานึ่งมะนาวทั้งตัว กุ้งเผาหนึ่งจาน ผัดผักบุ้ง และข้าว ยังคงเป็นหนึ่งในความสุขราคาสมเหตุสมผลของฝั่งทะเลตะวันออก จงตรวจราคาต่อหน่วยน้ำหนักในเมนูก่อนสั่ง เหมือนทุกที่ในประเทศไทย
ดาวเด่นคือตลาดกลางคืนจอมเทียน ฝั่งด้านในของถนนเลียบหาดราวซอย 8 ถึง 9 เปิดในตอนเย็นประมาณ 17.00 น. ถึง 23.00 น. เป็นตารางแผงอาหารขนาดกะทัดรัดและเป็นกันเอง ทั้งร้านน้ำปั่น อาหารทะเลย่าง ของทอดกินเล่น เสื้อผ้า และของที่ระลึก เล็กกว่าและสงบกว่าตลาดใหญ่ข้ามเขา และมีขนาดพอดีสำหรับการเดินเล่นทุกคืนหากคุณพักอยู่บนถนนเลียบหาด ผัดไทย หมูปิ้ง ข้าวเหนียวมะม่วง และน้ำผลไม้ปั่น กินที่โต๊ะพลาสติกโดยมีทะเลอยู่ห่างไปห้าสิบเมตร นั่นคือค่ำคืนแบบจอมเทียนในประโยคเดียว
คนท้องถิ่นจะชี้ให้คุณเดินเข้าไปด้านในอีกไม่กี่ร้อยเมตรแทน นั่นคือตลาดร่มโพธิ์ ใกล้จุดที่ถนนเทพประสิทธิ์บรรจบกับถนนทัพพระยาที่ปลายด้านเหนือของจอมเทียน ร่มโพธิ์เป็นตลาดไทยแท้ที่ยังใช้งานจริง ทั้งผลิตผลสด ตลาดสดในตอนเช้า และในตอนเย็นเป็นพื้นที่อาหารมีหลังคาและลานเครื่องดื่มที่ราคาเป็นราคาของย่านนี้และรสชาติไม่ได้ปรับให้ใคร ไปที่นั่นเพื่อก๋วยเตี๋ยวมื้อเช้า เพื่อผลไม้เป็นกิโล และเพื่อเห็นจอมเทียนที่เลี้ยงดูตัวเอง และในตอนเย็นวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ ตลาดกลางคืนเทพประสิทธิ์ขนาดใหญ่ ซึ่งนั่งรถไปไม่ไกลตามถนนเทพประสิทธิ์มุ่งสู่สุขุมวิท คือหนึ่งในตลาดที่ใหญ่ที่สุดของย่านพัทยา มีแผงอาหาร เสื้อผ้า และทุกสิ่งอย่างนับร้อยแผง และเป็นแผนเที่ยวคืนวันศุกร์ที่ยอดเยี่ยมจากฐานที่จอมเทียน
พักที่จอมเทียน: ทั้งทริปสั้นและพักระยะยาว
จอมเทียนครอบคลุมการพักทุกรูปแบบ สำหรับสุดสัปดาห์จากกรุงเทพฯ มีโรงแรมริมทะเลทุกระดับตลอดถนนเลียบหาด ตั้งแต่เกสต์เฮาส์เรียบง่ายในซอยด้านใน ไปจนถึงรีสอร์ตเต็มรูปแบบพร้อมสระว่ายน้ำที่ปลายด้านใต้ สำหรับหนึ่งหรือสองสัปดาห์ เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์และคอนโดโฮเทลให้คุณมีครัวเล็ก ๆ และที่ซักผ้าโดยไม่ต้องจ่ายราคาโรงแรม และสำหรับการพักหนึ่งเดือนหรือหนึ่งฤดูกาล ซึ่งเป็นการพักที่จอมเทียนถูกสร้างมาเพื่อมันจริง ๆ คอนโดสูงตลอดถนนสายสองและตามซอยต่าง ๆ คือหัวใจของเรื่อง ทั้งสตูดิโอและห้องหนึ่งห้องนอนพร้อมสระว่ายน้ำ ห้องออกกำลังกาย และวิวทะเล ในราคาค่าเช่ารายเดือนที่ต่ำกว่าอาคารคุณภาพใกล้เคียงกันในกรุงเทพฯ หรือภูเก็ตอย่างชัดเจน ค่าเช่ารายเดือนโดยทั่วไปแตกต่างกันมากตามฤดูกาล ชั้น และวิว จึงควรถือว่าตัวเลขใด ๆ เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เข้าไปดูด้วยตัวเองเมื่อทำได้ และจำไว้ว่าค่าไฟฟ้าคือรายละเอียดที่ต้องถามก่อนเซ็นสัญญาใด ๆ ที่นี่ อัตราต่อหน่วยแตกต่างกันระหว่างอาคาร และมีความสำคัญมากเมื่อพักเป็นเดือน
ชีวิตประจำวันคือเหตุผลที่ผู้คนขยายเวลาพักออกไป ซูเปอร์มาร์เก็ตและตลาดสดไทยครอบคลุมการจับจ่ายธรรมดาโดยไม่ต้องเดินทางไปห้างใหญ่ ร้านขายยา คลินิก และการเดินทางระยะสั้นไปโรงพยาบาลของพัทยาครอบคลุมเรื่องสุขภาพ ส่วนสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่ซอย 5 ทำให้ด้านธุรการของการพักระยะยาวไม่เจ็บปวดอย่างผิดปกติ ทั้งการต่ออายุและการรายงานตัว 90 วันจัดการได้ในย่านของคุณเอง เมื่อบวกรถสองแถวที่อธิบายไว้ด้านล่าง ชายหาดที่ปลายถนน และต้นทุนที่หนึ่งเดือนอันสะดวกสบาย ทั้งคอนโด อาหารตลาด และวันริมทะเล มีราคารวมต่ำกว่าหนึ่งเดือนในเมืองหลวงมากแล้ว จำนวนชาวสแกนดิเนเวีย รัสเซีย อังกฤษ และคนกรุงเทพฯ ที่มาอาศัยช่วงฤดูหนาวที่นี่ก็หยุดเป็นเรื่องน่าแปลกใจ จอมเทียนไม่ใช่สถานที่ที่คนมาเที่ยวครั้งเดียว แต่เป็นสถานที่ที่ผู้คนรับเป็นบ้าน
การเดินทางมาถึงและการเดินทางในพื้นที่
จากกรุงเทพฯ การมาจอมเทียนง่ายพอ ๆ กับการมาพัทยา รถบัสจากสนามบินสุวรรณภูมิและจากสถานีขนส่งของเมืองวิ่งมาพัทยาตลอดทั้งวัน บางเที่ยววิ่งต่อไปทางจอมเทียนหรือจอดบนถนนสุขุมวิท ซึ่งจากจุดนั้นรถสองแถวหรือรถ Bolt หรือ Grab จะพาคุณถึงที่พัก หากเป็นรถส่วนตัวหรือแท็กซี่ เส้นทางมอเตอร์เวย์ใช้เวลาโดยทั่วไปหนึ่งชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง นานกว่านั้นในบ่ายวันศุกร์และสุดสัปดาห์วันหยุดยาวที่กรุงเทพฯ หลั่งไหลลงสู่ทะเล ส่วนสนามบินอู่ตะเภา ซึ่งอยู่ห่างไปทางใต้ประมาณ 45 นาที เพิ่มเที่ยวบินจากเมืองไทยและเมืองในภูมิภาคจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ
ภายในจอมเทียน รถสองแถวสีน้ำเงินเข้มที่วิ่งวนถนนเลียบหาด ถนนสายสอง ถนนทัพพระยา และขึ้นไปถึงพัทยากลาง คือระบบขนส่งของที่นี่ บนเส้นทางประจำ ค่าโดยสารโดยทั่วไปราว 10 บาทต่อคน ก้าวขึ้นรถ นั่งไป กดกริ่ง และจ่ายเงินให้คนขับเมื่อลงจากรถ รถสายเดียวกันนี้ยังวิ่งข้ามเขาไปถึงถนนเลียบหาดพัทยาและถนนคนเดินในเวลาประมาณสิบถึงสิบห้านาที ซึ่งเป็นเคล็ดลับทั้งหมดของการพักฐานที่จอมเทียน นั่นคือชายหาดเงียบ ๆ สำหรับอาศัย และความคึกคักเต็มรูปแบบของพัทยาในระยะนั่งรถสั้น ๆ เมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการ สำหรับเส้นทางนอกเส้นทางประจำ ให้ตกลงราคาเหมาก่อนขึ้นรถทุกครั้ง และมี Bolt กับ Grab อยู่ในโทรศัพท์สำหรับดึก ๆ และการไปซูเปอร์มาร์เก็ต
สภาพอากาศและเดือนที่ดีที่สุดสำหรับจอมเทียน
จอมเทียนร่วมภูมิอากาศที่ใจดีของพัทยา ซึ่งเป็นหนึ่งในมุมที่ฝนน้อยกว่าของชายฝั่งไทย เดือนที่อากาศเย็นและแห้งตั้งแต่พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์คือช่วงที่ดีที่สุด อากาศอบอุ่นในตอนกลางวัน ความชื้นต่ำ ทะเลสงบที่สุด และพระอาทิตย์ตกสวยที่สุด เดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมอากาศร้อนขึ้น มักอยู่ที่ 33 ถึง 35 องศาเซลเซียส แต่ทะเลโดยทั่วไปยังว่ายน้ำได้ และกิจวัตรริมทะเลเพียงแค่เลื่อนไปให้เช้าขึ้นและเย็นลง ฤดูฝนประมาณมิถุนายนถึงตุลาคมอ่อนโยนกว่าฝั่งอันดามัน คาดหวังฝนตกหนักเป็นช่วงสั้น ๆ ที่ฟ้าเปิดในภายหลังมากกว่าฝนทั้งวัน ราคาที่ลดลง ผู้คนที่บางตาลง และวันที่คลื่นแรงเป็นครั้งคราวซึ่งเรือเฟอร์รี่ไปเกาะล้านหยุดวิ่งและมีธงเตือนการว่ายน้ำ วิดเจ็ตสภาพอากาศพัทยาแบบสดที่ท้ายบทความนี้แสดงสภาพอากาศของวันนี้ จงตรวจก่อนวางแผนวันออกเรือ และจำไว้ว่าบนชายฝั่งนี้ เช้าที่เทามักจะแดดออกก่อนเที่ยงอยู่บ่อย ๆ
จอมเทียนหรือพัทยากลาง: เลือกพักฐานที่ไหนดี
ขึ้นอยู่กับว่าค่ำคืนและเช้าวันใหม่ของคุณหน้าตาเป็นอย่างไร เลือกพัทยากลางหากทริปของคุณสั้น นำด้วยสถานบันเทิงยามค่ำคืน และสร้างรอบถนนคนเดิน ห้างใหญ่ และการอยู่ใจกลางทุกสิ่งในตอนเที่ยงคืน เลือกจอมเทียนหากทริปของคุณสร้างรอบตอนเช้า ทั้งการว่ายน้ำ การเดิน ตลาด และการทำงานจากระเบียงคอนโด โดยมีตัวเลือกของย่านกลางเมืองเมื่อคุณต้องการ ครอบครัวแทบทุกครอบครัวลงเอยอย่างมีความสุขกว่าที่จอมเทียน ทั้งน้ำที่สงบกว่า ทรายที่กว้างกว่า ที่จอดรถที่ง่ายกว่า และค่ำคืนที่เริ่มเร็วกว่า ผู้พักระยะยาวมาที่นี่เพราะค่าเช่า สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง และชีวิตประจำวัน และผู้คนจำนวนมากแบ่งครึ่งทางแบบท้องถิ่น นั่นคืออาศัยที่จอมเทียน เล่นที่พัทยา และปล่อยให้รถสองแถวเป็นเส้นแบ่งระหว่างสองโลก
บทสรุปของเรา
จอมเทียนคือพัทยาที่เราจะยื่นให้เพื่อนที่บอกว่าอยากได้เวอร์ชันที่แท้จริงและอยู่อาศัยได้ของชายฝั่งนี้ มันไม่ใช่ชายหาดที่สวยที่สุดในประเทศไทยและไม่ได้แกล้งทำเป็นเช่นนั้น มันคือหกกิโลเมตรของทะเลอุ่น ต้นไม้ให้ร่มเงา ตลาดที่ซื่อตรง และระเบียงคอนโด สิบนาทีจากเครื่องจักรเต็มรูปแบบของเมืองใหญ่ และนั่งเรือเฟอร์รี่ระยะสั้น ๆ จากเกาะที่มอบภาพระดับโปสการ์ด มาเที่ยวสุดสัปดาห์และมันคือการพักผ่อนริมทะเลที่ง่ายดาย มาอยู่หนึ่งเดือนและมันกลายเป็นสิ่งที่หายากกว่า นั่นคือย่านละแวกบ้าน ไม่ว่าจะแบบไหน จงเดินชายหาดทั้งหมดสักครั้ง จากดงตาลไปจนถึงหาดทรายเงียบด้านใต้ ในเวลาประมาณห้าโมงเย็น พอพระอาทิตย์ลับหลังเกาะล้าน คุณจะเข้าใจจอมเทียนอย่างสมบูรณ์
About the Authors
Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand — the costs, the places, and the everyday stuff the brochures skip — here and on their main site, Patong-Thailand.com. Pattaya is their east-coast base, and Jomtien is the beach they walk when they are in town.
Comments
Post a Comment